سطح است . هر فضيلتى كه براى پيامبر ( ص ) بود ، براى على ( ع ) هم بود ، تنها تفاوتشان در مرتبهء پيامبرى بود ، همان گونه كه پيامبراكرم ( ص ) در غار حراء به اميرالمؤمنين ( ع ) فرمودند : « إِنَّكَ تَسْمَعُ مَا أَسْمَعُ وَ تَرَى مَا أَرَى إِلَّا أَنَّكَ لَسْتَ بِنَبِىٍّ » « 1 » آن چه من مىشنوم ، تو هم مىشنوى . آن چه من مىبينم ، تو هم مىبينى . تنها تفاوت من و تو اين است كه من پيامبرم و تو پيامبر نيستى ، ( بلكه وزير و وصى من هستى ) . و شيعهء حقيقى بايد به همين عقيده ، پاىبند باشد كه هيچ تفاوتى بين پيامبراكرم ( ص ) و اميرالمؤمنين ( ع ) نيست ، جز در پيامبرى . حضرت على ( ع ) و قانون تربيت چنان كه قبلًا نيز اشاره كرديم ، قانون وراثت ، منجر به جبر نمىشود ؛ زيرا قانون تربيت كه فراتر از قانون وراثت قرار دارد ، مىتواند آن را خنثى كند . اميرالمؤمنين ( ع ) از نظر قانون تربيت نيز در بالاترين سطح قرار دارد . شخصى مانند پيامبراكرم ( ص ) معلّم و مربى اوست . پيامبر ( ص ) از همان ابتدا ، على ( ع ) را تحويل و سرپرستى تربيتى آن بزرگوار را بر عهده گرفتند و تا آخر ، معلّم تربيتى او بودند و حضرت على ( ع ) از همان كودكى ، مانند كودكى كه به دنبال مادرش مىرود ، به دنبال پيامبر ( ص ) بودند . « 1 »

--> ( 1 ) . نهج البلاغة ، خطبة 192 ، ص 301 . ( 1 ) . همان ، ص 300 .